Moja historia zaczęła się bardzo klasycznie. Pewnego dnia w naszej szkole pojawił się trener, który zaprosił nas na pokaz judo. Kiedy zobaczyłem chłopaków na macie, ich dynamikę, zwinność i łatwość, z jaką wykonywali rzuty, pomyślałem tylko jedno: też chcę tak umieć i być tak sprawny. Poszedłem na pierwszy trening i ta fascynacja została ze mną do dziś.

Zdecydowanie to, że na macie nie ma miejsca na nudę. Każdy dzień i każdy trening to czysta karta, która może przynieść coś zupełnie nowego. Praca z dziećmi ma to do siebie, że nie znosi rutyny. Nawet kiedy wydaje mi się, że widziałem i słyszałem już dosłownie wszystko, dzieci i tak potrafią mnie czymś całkowicie zaskoczyć. To sprawia, że ta praca jest pełna uśmiechu.

Jestem trenerem judo III klasy. Ukończyłem studia magisterskie na kierunku bezpieczeństwo narodowe. Poza tym posiadam dyplomy z zakresu pedagogiki, wychowania fizycznego, zarządzania w biznesie oraz samorządu terytorialnego.

W judo pierwszą rzeczą, jakiej się uczymy, jest sztuka bezpiecznego padania. To najważniejsza lekcja, jaką staram się przekazać dzieciom: wytrwałość i umiejętność podnoszenia się po porażce. Chcę, żeby wiedziały, że w życiu, tak jak na macie, upadki są nieuniknione i całkowicie normalne. Liczy się to, żeby wstać, otrzepać się i spróbować jeszcze raz, będąc bogatszym o zdobyte doświadczenie.

Judo to bezcenna szkoła pokory. Mata bardzo szybko i bezlitośnie weryfikuje ludzkie ego. Niezależnie od tego, jak silny lub pewny siebie jesteś, zawsze znajdzie się ktoś lepszy, szybszy albo sprytniejszy. Judo uczy przyjmowania porażki z godnością i szacunkiem do zwycięzcy. Dzięki temu dzieci uczą się, że prawdziwa wartość nie polega na tym, by zawsze wygrywać, lecz na tym, by nieustannie dążyć do stawania się lepszą wersją samego siebie.

Złote medale mistrzostw Polski młodzików i młodziczek.

Kiedy nie ma mnie na sali treningowej, stawiam na całkowity odpoczynek psychiczny. Judo jest sportem, który wymaga bycia w stu procentach „tu i teraz”, dlatego w wolnym czasie wybieram zupełną odskocznię.

Uwielbiam zanurzać się w światach fantasy. Pochłaniam książki, filmy i seriale z tego gatunku. Pozwala mi to doskonale odpocząć psychicznie, zregenerować siły i pobudzić wyobraźnię, co stanowi świetną przeciwwagę dla fizycznego zmęczenia.

Dajcie dziecku czas i nie skupiajcie się na medalach. Judo to bardzo złożony sport, wymagający ogromnej cierpliwości. Zanim dziecko zacznie efektownie rzucać, musi nauczyć się upadać, a zanim zacznie wygrywać, musi nauczyć się przegrywać.

Cieszcie się z tego, że Wasze dziecko staje się sprawniejsze i bardziej pewne siebie, a wyniki sportowe traktujcie jako dodatek, który przyjdzie z czasem. Nie chwalcie dziecka za to, czy wygrało, czy przegrało walkę. Chwalcie je za wysiłek, zaangażowanie i to, że miało odwagę wyjść na matę. To buduje wewnętrzną motywację, której nie zniszczy żadna porażka.